Στις 29 του Δεκέμβρη 2012 έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Νίκιας , αφού συμπλήρωσε έναν αιώνα ζωής. Γεννήθηκε στον Κοσμά στις 25/12/1912, ήταν 11...
Στις 29 του Δεκέμβρη 2012 έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Νίκιας, αφού συμπλήρωσε έναν αιώνα ζωής. Γεννήθηκε στον Κοσμά στις 25/12/1912, ήταν 11 παιδιά, 6 κορίτσια και 5 αγόρια, ο πατέρας κτηνοτρόφος με 500 γιδοπρόβατα.
Το δημοτικό σχολείο Κοσμά είχε 300 περίπου παιδιά και 7 δασκάλους, με διευθυντή τον Σταθάκη. Ο πατέρας του ήταν βενιζελικός, ο Γιωργάκης Τζοβάνης πολιτευόταν τότε με το Βενιζέλο.
O X. Νίκιας πήγε στο στρατό την 1 Απριλίου 1934, το 1935 έγινε το κίνημα Βενιζέλου, υπηρέτησε στο 34 σύνταγμα πεζικού και απολύθηκε πριν τη δικτατορία Μεταξά (4/8/1936),
Ο αδελφός του Αργύρης ήταν από τους πρώτους αντάρτες του ΕΛΑΣ, ο Χρήστος ήταν στο εφεδρικό ΕΛΑΣ. Στις 31/1/1944 οι γερμανοί έκαψαν 485 σπίτια του Κοσμά και η οικογένειά έμενε στην καμάρα και σε καλύβια.
Ο Γ. Πολίτης από την Κορυτσά συνεργαζόταν με τους Ιταλούς, που έδρα είχαν την Κορυτσά, και γύριζαν στα χωριά και έπαιρναν σφακτά από τους χωρικούς. Οι αντάρτες συνέλαβαν τον Πολίτη, έγινε η δίκη στο Γεράκι και δικάσθηκε σε θάνατο. Τον έφεραν στον Κοσμά, όπου έγινε και η εκτέλεσή του στο νεκροταφείο του Κοσμά..
Ο Χρήστος ήταν τότε στο συμβούλιο της κοινότητας, υπεύθυνος για την ασφάλεια του χωριού. Το 1945 τον συνέλαβαν στο χωριό, που είχε παράρτημα χωροφυλακής και τον έδερνε ένας χωροφύλακας Μπούρας μέχρι αναισθησίας, ένας άλλος χωροφύλακας τον λυπόταν αλλά δεν μπορούσε να τον βοηθήσει... Έγινε η δίκη στη Σπάρτη, καταδικάστηκε 6 μήνες και έμεινε στη φυλακή της Σπάρτης
Απολύθηκε από τη φυλακή και ήλθε στον Κοσμά, παντρεύτηκε το 1945, απέκτησε δύο κόρες, τη Διαμάντω (1946) και την Κατίνα (1947).
Το 1947 έγινε επανάληψη της δίκης στο Γύθειο, μάρτυρες κατηγορίας ήταν ο Γιώργος Λατσοκώστας και ο Μανώλης Τζοβάνης, είπαν ότι είχαν ακούσει για την εκτέλεση του Πολίτη. Δικάσθηκε σε 20 χρόνια φυλακή, έκτισε την ποινή του στο Ναύπλιο, στην Πάτρα και 4 χρόνια στις φυλακές της Αίγινας, συνολικά 13 χρόνια φυλακή, απολύθηκε 13 Απρίλη 1960.
Στη φυλακή της Αίγινας ήταν σε ένα θάλαμο 18 άτομα, μαζί και ο Χαρίλαος Φλωράκης. Κατά διαστήματα έπαιρναν φυλακισμένους και τους πήγαιναν για εκτέλεση... Οι 2 κόρες του τον επισκέφθηκαν στη φυλακή της Αίγινας το 1957, δωροδοκώντας το φύλακα με ένα δοχείο μέλι.
Ο αδελφός του Σταύρος ήταν στο Δημοκρατικό στρατό, τον συνέλαβαν στην Πραγματευτή και τον εκτέλεσαν στο Σκαφυδάκι Άργους...
Το 1960, μετά τη φυλακή ήλθε στον Κοσμά και έδινε παρουσία για 7 χρόνια στην αστυνομία του Κοσμά. Το 1961 γεννήθηκε η Ελένη και το 1962 η Δέσποινα. Και οι 4 κόρες είναι παντρεμένες.
Στη δικτατορία 1967-1974 τον συνέλαβαν, μαζί με Νικόλαο Πήλιουρα και Αντώνη Τσολομήτη και τους πήγαν εξορία στα Γιούρα, όπου έμεινε 3-4 μήνες, ήλθε στον Κοσμά και άνοιξε καφενείο με τον Γιώργο Σταυριανό. Έπαιρνε 61 Ευρώ αντιστασιακή σύνταξη.
Η ζωή του Χρήστου Νίκια είναι μια περιγραφή της νεώτερης ελληνικής ιστορίας, ήταν ένας από τα χιλιάδες θύματα της ανώμαλης κατάστασης.
Στρατής Κουνιάς
Δεν υπάρχουν σχόλια