Χρονογράφημα του Ανδρέα Η. Κόκκορη . Με την ευκαιρία του εορτασμού της επετείου της 25-3-1821, αι...
Χρονογράφημα του Ανδρέα Η. Κόκκορη.
Με την ευκαιρία του εορτασμού της επετείου της 25-3-1821, αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω δυο λόγια για τον αδικημένο αρχιστράτηγο της επαναστάσεως, που ακόμα και εχθροί του τον εκθείαζαν, όπως ο Αμερικάνος γιατρός εθελοντής Samuel Howe, που έγραψε ότι είναι "ένας από τους καλύτερους στρατιωτικούς του κόσμου, ως στρατιώτης είναι άφθαστος, γενναίος, αυστηρός στην πειθαρχία, άγρυπνος στην αναζήτηση ευκαιριών και την κατάλληλη αξιοποίησή τους…" και τα έγραψε όταν ο Γέρος ήταν φυλακισμένος στο Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στην Ύδρα, και ζητούσε ο εθελοντής "φιλέλληνας" Samuel Howe τον θάνατό του.
Πριν φυλακιστεί (στις 6-2-1825) θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία και όμως δεν το έκανε για να μην χυθεί αδελφικό αίμα και διάλυσε το στρατό του.
Ακόμα και κατά την μεταφορά του από το Ναύπλιο στην Ύδρα (για την φυλάκισή του), του πρότειναν να εξουδετερώσουν τους 4 Ναύτες φρουρούς και να οδηγήσουν το καράβι που τους μετέφερε στην Τσακωνιά (από τότε θεωρούσε την Τσακωνιά-Λεωνίδιο σίγουρο τόπο και το επιβεβαίωσε όταν δεν πάτησε το πόδι του ο Ιμπραήμ στο Λεωνίδιο) και πάλι δεν το δέχθηκε, για να μην «χαλάσουν» τους Ναύτες και προτίμησε να φυλακιστεί…
Επίσης το μεγαλείο του το έδειξε στην δίκη του με τα λεγόμενά του.
Όταν ρωτήθηκε από τον πρόεδρο του δικαστηρίου (τον "τεράστιο" ΔΙΚΑΣΤΗ Πολυζωϊδη): Τι επάγγελμα κάνεις; Απάντησε: "Στρατιωτικός. Στρατιωτικός ήμουνα. Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την πατρίδα. Πείνασα, δίψασα, δεν κοιμήθηκα μια ζωή. Είδα τους συγγενείς μου να πεθαίνουν, τα αδέλφια μου να τυραννιούνται και τα παιδιά μου να ξεψυχάνε μπροστά μου. Μα δεν δείλιασα. Πίστευα πως ο θεός είχα βάλει την υπογραφή του για την λευτεριά μας και πως δεν θα την έπαιρνε πίσω".
Όταν αναγνώστηκε η καταδικαστική απόφαση της δίκης του (σε θάνατο), είπε στους δικηγόρους του: "Αντίκρισα τόσες φορές το θάνατο και δεν τον φοβήθηκα. Ούτε τώρα τον φοβάμαι".
Σε έναν οπαδό του, που φώναξε για την απόφαση "άδικα σε σκοτώνουν, στρατηγέ" αποκρίθηκε με πικρή θυμοσοφία:
"Γι΄ αυτό λυπάσαι; Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα παρά δίκαια
Όταν ο συγκατηγορούμενος του Πλαπούτας, άκουσε την απόφαση και βούρκωσε, ο Γέρος τον αποπήρε: "Βρε συ δε ντρέπεσαι; Εσύ δεν φοβήθηκες τους Τούρκους και τώρα κλαις Κουράγιο ξάδερφε! Τ΄ όνειρό μας ήταν να λευτερώσουμε την πατρίδα. Μη λυπάσαι το λοιπόν. Εμείς κάναμε το χρέος μας και αυτοί ας μας καταδικάσουν",
Απίστευτο μεγαλείο, γιαυτό ήταν τόσο μεγάλος, κ΄ αυτό φαίνεται πιο κάτω…
Επειδή πίστεψε ότι θα τον αποκεφαλίσουν αμέσως, έδωσε στο δεσμοφύλακα του το δαχτυλίδι του και είπε: "Δώστε στο μικρό μου γιο τον Κολίνο και πες του να με θυμάται. Του παραγγέλνω, καθώς και σε όλους τους δικούς και φίλους, να μην κάνουν το παραμικρό κίνημα και ταράξουν την ησυχία".
ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ Η ΠΑΤΡΙΔΑ...
Η πατρίδα στην πρωτεύουσα έχει δώσει το όνομά του σε ένα δρόμο της κακιάς ώρας και στους καλύτερους δρόμους έχει δώσει ονόματα, από βασίλισσες, αμφιλεγόμενους πολιτικούς, ανθέλληνες, προδότες…
Πέρασαν βασιλιάδες,, πρωθυπουργοί, νομάρχες, δήμαρχοι όλων των κομμάτων, δικτάτορες και δεν βρέθηκε κανένας να σταθεί στον ύψος του απέναντι στον Αρχιστράτηγο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που αν δεν ήταν αυτός, κανένας τους, δεν θα είχε αυτό το αξίωμα…
Ντροπή, αίσχος, αδικία, αγνωμοσύνη, σε αυτόν που αν ζούσε σήμερα, θα ξαναέλεγε: "Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους"…
ΑΝΔΡΕΑΣ Η. ΚΟΚΚΟΡΗΣ



ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΑΝ ΚΑΙ ΑΙ ΛΙΑΚΟ ΔΙΟΤΙ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΧΕΣ ΑΦΗΝΕ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΕΝΩ ΑΥΤΟΣ ΠΑΝΤΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΟ ΨΗΛΟΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΤΑ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗ ΜΑΧΗ. ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 21 ΠΕΘΑΝΑΝΕ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ. ΑΥΤΟΣ ΓΙΩΤΑΣ (Ι5). ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΓΕΙ ΑΝΕΚΔΟΤΑ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚυρία Ανώνυμη της 31-3-2013,
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Γέρος του Μοριά έμεινε ορφανός από 10 χρονών, όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του στον Πύργο της Καστάνιτσας-Τσακωνιάς και από τότε τον κυνηγούσαν Τούρκοι και «΄Ελληνες».
Για την απελευθέρωση της πατρίδας θυσιάστηκαν τα παιδιά του Πάνος και Γιάννης, ο αδελφός του Γιάννης, τα ανίψια του Αποστόλης, Δημήτρης, Αντώνης, Μάρκος και Κωνσταντής Κολοκοτρώνης.
Καμία άλλη οικογένεια δεν έχει προσφέρει στο βωμό της ελευθερίας τόσους αγωνιστές (ακόμα και από το 1770 (Ορλωφικά) μέχρι το 1820 είχε 70 νεκρούς).
Κατά την μάχη του Βαλτετσίου, οι στρατιώτες του για πρώτη φορά βρέθηκαν μπροστά σε ακέφαλα και διαμελισμένα πτώματα συμπολεμιστών τους. «Εκιτρινίσαμεν από τον φόβο μας», γράφει ο Φωτάκος. «Τότε ο Κολοκοτρώνης άρχισε να μαζεύει τα κομμάτια κάθε νεκρού, να τα φιλάει και να λέει στους αποσβολωμένους στρατιώτες ότι αυτοί είναι άγιοι και θα πάνε στον παράδεισο, ως μάρτυρες». (Φ.Φωτάκος, οπ. Παρ.,σ.126).
Ο Ιταλός κόμης Giuseppe Pecchio, που γνώρισε τον Κολοκοτρώνη γράφει:
«Σε κάποια χειρονομία του, πρόσεξα στο μέτωπό του μία ουλή από σπαθιά. Τον ρώτησα που απέκτησε αυτό το τιμητικό παράσημο: «Δεν είναι το μοναδικό μου απάντησε. Και μου έδειξε ακόμη μία λαβωματιά από βόλι στο αριστερό του χέρι, μία στο δεξί μέρος του στέρνου και μία τέταρτη στον μηρό. (Count Pecchio, A picture of Greece in 1925, London 1826).
Σε κάποια μάχη Κολοκοτρώνης και Ιμπραήμ βρέθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο, ανάμεσα σε μία χαράδρα. «Παραδώσου», του φώναξε ο Ιμπραήμ «και θα σε φορτώσω πλούτη». «Η ελευθερία της πατρίδας μου είναι πιο ακριβή από τους θησαυρούς σου», απάντησε ο υπερήφανος πολέμαρχος. «Αυτά είπε έριξε μία ντουφεκιά, σκότωσε έναν ΄Αραβα της συνοδείας του πασά και εξαφανίστηκε».
(Deval Charles, Deux Annees a Constantinople et Moree 1825-1826,Paris 1828).
Προκάλεσε τον Ιμπραήμ να πάρει 500, 1000 ο καθένας και να πολεμήσουν, ή να μονομαχήσουν οι δυο τους και απάντηση δεν πήρε.
Εκείνη την εποχή τα είχε βάλλει και με τον Ιμπραήμ και με τους περισσότερους ΄Ελληνες με το «Φωτιά και Τσεκούρι στους προσκυνημένους».
Δεν είναι τυχαίο που οι ΄Αγγλοι αν και αγράμματο, από την ανδρεία του στους πολέμους κατά των Γάλλων, τον έκαναν ταγματάρχη.
Αν έλλειπε αυτός από την επανάσταση, τα σχόλιά σας σίγουρα θα τα γράφατε σήμερα στα Τούρκικα.
Εσείς δεν έχετε το θάρρος, να γράψετε το όνομά σας και γράψατε όλα αυτά που προέρχονται από ανθέλληνες και προδότες, κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ και πρέπει να ανακαλέσετε.
Ανδρέας Η.Κόκκορης
Σε λίγο θα τα γράφουμε στα Γερμανικά. Γέρο του Μοριά να ξερες για ποιους πολεμούσες...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο συμπέρασμα τελικά είναι ότι αφού τεκμηριωμένα, απεδείχθη ότι ο Κολοκοτρώνης πολεμούσε, ήταν ήρωας με όλη την σημασία της λέξεως, τον βγάζουν τώρα κορόιδο, γιατί πολεμούσε, για να μην μιλάμε τούρκικα και να μιλάμε ελληνικά και τελικά θα μιλάμε γερμανικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπίσης μεγάλα κορόιδα ήταν ο Μιαούλης, ο Κανάρης, ο Νικηταράς και όλοι όσοι πολέμησαν για την ελεύθερη πατρίδα, επίσης όσοι πολέμησαν στους απελευθερωτικούς αγώνες,, στην Αλβανία, στα οχυρά της βόρειας Ελλάδας, οι αγωνιστές της Εθνικής αντίστασης και γενικά όσοι έδωσαν το αίμα τους και την ζωή τους για την ΠΑΤΡΙΔΑ.
Ίσως κάποια ανώνυμη να σκέπτεται, τι κρίμα να μην έχουν επικρατήσει οι αιμοσταγείς γερμανοί ναζί τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, σήμερα θα μιλάγαμε άπταιστα γερμανικά όσοι θα ζούσαμε από τις εκτελέσεις, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως και την πείνα. Σήμερα θα ξεκινήσουμε από την αρχή να μάθουμε γερμανικά !!!!!!
Πόσο φταίνε αυτοί που πολέμησαν για την ελευθερία της πατρίδας,….
Οι μόνοι που δεν φταίνε, για την κατάντια μας, είναι οι πολιτικοί από το Μαυροκορδάτο και τον Κωλέττη κ.λ.π. μέχρι και τους σημερινούς που ψηφίζουμε και θα ξαναψηφίζουμε…...-
Ανδρέας Η. Κόκκορης
ΗΡΩΑΣ ο στρατηγοσ.οπωσ κ ολοι οσοι πολεμησαν για την πατριδα.ολοι ενωμενοι αδερφια.ουτε αριστεροι ουτε δεξιοι.ολοι οι ελληνεσ ενωμενοι..τιμωρια κ κατασχεση περιουσιων απο ληστεια στο δημοσιο χρημα.
ΑπάντησηΔιαγραφή